ธ อ ร์ : โ ล ก า ท มิ ฬ บรรยายไทย: Bonfelder Straße
นานมาแล้ว ก่อนที่แสงจะกำเนิด มีเพียงความมืด
และในความมืด ก็มีดาร์คเอลฟ์
เมื่อล้านปีก่อน มาเลคีธ ผู้โหดเหี้ยม
ปฏิญาณว่าจะเปลี่ยนจักรวาลของเรา กลับสู่ราตรีอันเป็นนิรันดร์
ความประสงค์ร้ายนั้นเป็นจริงได้ ด้วยพลังแห่งอีเธอร์
อาวุธโบราณ ที่มีพลังทำลายล้างไม่สิ้นสุด
"มาเลคีธ พวกแอสการ์ด บุกจู่โจมเรา"
กองกำลังสูงศักดิ์ของแอสการ์ด นำโดยบิดาข้า ราชันย์บอร์
เข้าโรมรันในมหาสงคราม กับอสูรร้ายเหล่านี้
"ส่งดัมนาภีร์ ไป!"
เมื่ออาณาจักรทั้งเก้าบรรจบกัน เหนือศีรษะ
ในที่สุดมาเลคีธ ก็ปลดปล่อยอีเธอร์ได้สำเร็จ
แต่แอสการ์ดก็ช่วงชิงอาวุธนั่น จากเงื้อมมือเขาได้ทัน...
เมื่อไร้อาวุธ ดาร์คเอลฟ์ก็พ่ายแพ้
ในสงครามที่มีแต่สูญเสียนี้ มาเลคีธตัดสินใจสังเวยคนของตน
เพื่อพยายามทำลาย กองทัพแอสการ์ดให้ได้มากที่สุด
"การเสียสละของพวกเขา ต้องไม่สูญเปล่า"
มาเลคีธถูกพิชิต และอีเธอร์ก็สูญสิ้นไป
อย่างน้อย เราก็เชื่ออย่างนั้น...
"ฝ่าบาท เราควรทำลายอีเธอร์ หรือไม่พระเจ้าข้า"
"ถ้าเราทำลายได้ก็คงดี แต่พลังของมันร้ายแรงนัก"
"จงฝังมันให้ลึก ในที่ ที่ไม่มีใครหามันเจอ ตลอดกาล"
ธ อ ร์ : โ ล ก า ท มิ ฬ
- โลกิ! - สวัสดี ท่านแม่!
- ข้าทำให้ท่านภูมิใจใช่ไหม - โปรด อย่าทำให้มันแย่ไปกว่านี้
นิยาม "แย่กว่านี้" สิ
พอได้แล้ว! ข้าอยากคุย กับนักโทษเพียงลำพัง
ข้าไม่เข้าใจในเหตุวุ่นวายนี้ เกิดอะไรขึ้น
นี่เจ้าไม่รู้สึกถึงน้ำหนัก ของความผิดเจ้าหรือไร
เจ้าไปที่ใด มีแต่สงคราม การทำลายล้าง และความตาย
ข้าไปยังมิดการ์ด เพื่อปกครอง ชาวโลก ในฐานะพระเจ้าผู้เมตตา
- เหมือนกับท่าน - เราไม่ใช่พระเจ้า
เราเกิด เรามีชีวิต เราตาย... เหมือนมนุษย์
ซึ่งก็ราวๆ 5,000 ปี
ทั้งหมดนี้ เป็นเพราะโลกิ ต้องการครองบัลลังก์
มันเป็นสิทธิ์โดยกำเนิด ของข้า!
สิทธิ์โดยกำเนิดของเจ้า คือตายเยี่ยงเด็กธรรมดา
ที่ถูกทิ้งอยู่ในป่าน้ำแข็งนั่น!
หากข้าไม่รับเจ้ามาอุปการะ มีหรือ เจ้าจะยืนเกลียดข้าอยู่ตรงนี้ได้
ถ้าข้าทำตามอำเภอใจ หากจะกรุณาก็ทรงทำเถิด
ใช่ว่าไม่ชื่นชอบการสนทนาของเรา ข้าแค่ "ไม่รัก" พวกเขา
ฟริกก้า คือเหตุผลเดียวที่เจ้ายัง มีชีวิต เจ้าจะไม่ได้เห็นนางอีก
เจ้าจะต้องใช้ชีวิตที่เหลือ ในคุกใต้ดิน
ธอร์ล่ะ ท่านจะให้เจ้าสมองกลวง นั่นเป็นราชาแห่งโลกหรือ
ธอร์ต้องพากเพียร แก้ไขในสิ่งที่เจ้าได้ทำลงไป
และจะเป็นผู้นำสารไปยัง เก้าอาณาจักร ใช่ เขาจะเป็นราชา
* วานาไฮม์ *
- ข้าเอาอยู่ - ถึงได้ถล่มกันวุ่นวายอย่างนี้ไง
ขอบคุณที่ได้ช่วย!
ยกให้เลย
สวัสดี!
ข้ายอมรับ การยอมจำนน ของเจ้า
มีใครสนใจอีกไหม
คราวหน้า เราน่าจะเริ่มจาก เจ้าตัวโตนั่นก่อน
เราควรทำอย่างไรต่อไป
โฮกันแห่งสันติ ใกล้เป็นชัย ในเก้าอาณาจักร
ท่านควรอยู่กับคนของท่าน กับใจของท่าน แอสการ์ดรอได้
- ข้าขอขอบคุณ - ข้าก็เช่นกัน
ไฮม์ดอล พร้อมหรือยัง
* แอสการ์ด *
- วานาไฮม์ปลอดภัยไหม - ทั้งนอร์ธไฮม์และรา ก็ปลอดภัย
งานของท่านจะสำเร็จเร็วกว่านี้ หากมีท่านนำทัพ
เจ้าคงคิดว่าข้าเหมือนขนมปัง ที่ต้องทาเนยหนาๆ ล่ะสิ
ข้าไม่ได้คิดอย่างนั้น
เป็นครั้งแรก นับแต่ไบฟรอสท์ถูกทำลาย
เก้าอาณาจักร จึงได้พบกับสันติ
พวกนั้นจะรำลึกได้ ถึงความเข้มแข็งของเรา
และเจ้าควรค่าที่พวกเขาเคารพ รวมทั้งคำขอบคุณจากข้า
ขอบพระทัย!
ไม่มีอะไรเหนือการควบคุม นอกจาก หัวใจที่สับสนและว้าวุ่นของเจ้า
- ไม่ใช่เจน ฟอสเตอร์ หรอกท่านพ่อ - ชีวิตมนุษย์สั้นนัก ไม่ยืนยง
เจ้าควรมองในสิ่ง ที่อยู่ตรงหน้า
ข้าไม่ได้แนะนำในฐานะบิดาแห่ง ปวงชน แต่ในฐานะพ่อของเจ้า
เจ้าพร้อมแล้วที่จะสืบราชบัลลังก์ และเฉลิมฉลองชัยชนะ
ร่วมกับเหล่านักรบ กินและดื่ม รื่นเริง อย่างน้อยก็เพื่อตัวเอง
ต้องมีเวลาที่ท่านจะได้ฉลอง ได้นานหลายสัปดาห์
ข้าจำตอนที่เจ้าฉลอง สงคราม ฮารากอนได้ เจ้าดื่มรวดเดียวหมด
เหยือกแรกช่างสนุกนัก
ดื่มกับข้าสิ บิดาแห่งปวงชน คงไม่มีงานให้ท่านทำคืนนี้แน่ๆ
ข้าฉลองของข้า แบบนี้แหละ
ไม่ใช่ว่าไม่สังเกตหรอกนะ ที่ท่านหายไปทุกคืน
ที่เก้าอาณาจักร ก็เช่นกัน
อนาคตราชันย์แห่งแอสการ์ด ต้องสนใจเรื่องอื่นแน่...
ขอบใจที่เป็นกำลัง และคำแนะนำที่ดี เลดี้ ซิฟ
* ลอนดอน *
ฮาย
- ฮาย! - ฮาย!
- คุณมีเรื่องอยากเล่าไหม - เรื่องอะไร ไม่มีเรื่องอะไรนี่
10 นาทีแรก ที่เราเดทกัน คุณซ่อนอยู่หลังเมนูนั่น
ซึ่งมีให้เลือกแค่สามอย่าง ไก่ ผัก หรือปลา
ผมเลยคิดว่าคุณคงมีเรื่องราว และคิดว่า คงเกี่ยวกับผู้ชายสักคน
มันซับซ้อนน่ะค่ะ
- เขายังอยู่ไหม - ไม่ เขา...
- ไปไกลแสนไกล - ผมเคยผ่านจุดนั้นมาก่อน
ทำใจยาก ผมเคยชอบผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเลือกงานที่นิวยอร์ค
สุดท้าย รักแท้ก็แพ้ระยะทาง... และความจริงที่ว่าเธอนอนกับคนอื่น
- ไม่จริงน่า... - โอ หลายคนเลยล่ะ
- ฮาย ขอไวน์ให้เราได้ไหมครับ - แน่นอน ฉันก็อยากได้
ริชาร์ด นี่ดาร์ซี่ค่ะ
เธอมาทำอะไรที่นี่
ฉันไปที่ห้องทดลองของเธอ แล้วก็บ้านแม่เธอ
กะว่าจะเห็นเธอ ในชุดนอน
เดินกินไอศครีม และรำพึงถึง คนที่เธอก็รู้ว่าใคร
ขณะที่เธอก็ดูดี สวมเสื้อผ้าสตรีอยู่
- เธออาบน้ำหรือเปล่า หอมดีนะ - จะพูดทำไม บอกเหตุผลมานะ
จำอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ ที่เธอไม่เคยเหลียวแลได้ไหม
เธอน่าจะดูมันหน่อย ฉันมาเพราะเหตุนี้แหละ
- มันรวนนี่นา - นั่นแหละที่อยากบอก
ฉันลองทำแล้ว นึกว่าเธอ น่าจะมีวิธีอื่นที่เข้าท่ากว่านี้
- ไม่มีอะไร - ไม่น่าจะ ไม่มีอะไร น่ะสิ
ดูเหมือนวงแหวน ที่เอริคพูดบ่อยๆ เอริคเพื่อนเราน่ะ เขาหล่อดีนะ
- เขาไม่น่าสนใจหรอก - ฉันเปล่าสนใจนะ
- เธอควรจะไปได้แล้ว - โอเค...
- พูดน้อยต่อยหนักนะน่ะ - ใช่ เธอเป็นเอามาก
- ผมว่าจะสั่งปลากระพงทะเล - ปลากระพงทะเล ใช่ กระพงทะเล...
กระพงทะเล กระพงทะเล กระพงทะเล กระพงทะเล กระพงทะเล...
เจน คุณน่าจะหยุดพูดว่ากระพงทะเล แล้วตามเพื่อนคุณไป
- ฉันมีความสุขมากค่ะ - ผมจะพูด "กระพงทะเล" คนเดียวเอง
- และฉันเกลียดเธอจัง! - ทำไมล่ะ ฉันแค่บอกว่าเขาน่ารัก
เงียบ แล้วขับไป
คุณต้องเลี้ยวขวาข้างหน้า
- หมอนี่ใคร - เด็กฝึกงาน
- เธอมีเด็กฝึกงาน - แม่น
สวัสดีครับ ดร. ฟอสเตอร์ ! เป็นเกียรติที่ได้ร่วมงานกับคุณ
- เอาละ เดี๋ยวฉันโทรหาเอริค - อ้อ เลี้ยวขวา
ซ้าย!
ฉันชำนาญขับรถในลอนดอน นะขอบอก!
ฮาย เอริค นี่ฉันเอง คุณอยู่ไหน?
ที่ฉันมา เพราะคุณบอกว่าเจออะไร แต่คุณดันมาหายตัวไปเนี่ยนะ?
ผมอยู่ที่สโตนเฮนจ์ เพื่อดูเหตุการณ์ที่ออกจะเปิดเผย
ตำรวจบันทึกภาพเหตุการณ์นี้ได้ เมื่อ 11 นาฬิกา เช้าวันนี้
หลังจากปรากฏชายที่ไร้พิษภัย บุกเข้าในเขตพื้นที่
แล้วตัดสินใจถอดเสื้อผ้าจน เปลือยเปล่า ขู่ขวัญนักท่องเที่ยว
ด้วยแท่งวิทยาศาสตร์ของเขา แล้วตะโกนว่า เขากำลังช่วยพวกนั้น
ชายผู้นี้ คือนักฟิสิกส์ต่างด้าว ดร. เอริค เซลวิก
ซึ่งขณะนี้ ถูกเรียกตัวไปสอบสวน โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ
ไม่เอาน่า ตื่นเต้นดีออก! เด็กฝึกงานนี่ตื่นเต้นใหญ่เลย
เอียน
- ต้องการเครื่องวัดวัฏภาคไหม? - ไม่
ไปเอาเครื่องวัดวัฏภาคมา ที่เหมือนเครื่องปิ้งขนมปังน่ะ
ผมรู้ว่าเครื่องวัดวัฏภาค เป็นอย่างไรน่า
ฉันจะเปลี่ยนริงโทนเครื่องนี้ ได้อย่างไร
นักฟิสิกส์ต่างด้าว ปริญญา 3 ใบ ควรจะเปลี่ยนริงโทนได้เอง
- แล้วจะโทรมาทำไม? - ก็ไม่อยากตะโกน
- เด็กฝึกงานบอกว่าทางนี้ - เอียน... ผมชื่อเอียน
ฉันจะไม่ถูกแทงแน่นะ สาธุ ในนามของวิทยาศาสตร์
- ไม่เป็นไร เราเป็นอเมริกัน! - นี่ พวกเขาจะชอบเราไหมน่ะ?
- อา พวกเขาเป็นเด็กน่ะ - คุณเป็นตำรวจหรือเปล่า?
ไม่ เราเป็นนักวิทยาศาสตร์ เอ่อ ฉันนี่แหละ
เราเพิ่งค้นพบ
เล่าให้ฟังได้ไหม?
นั่นมันไม่จริงใช่ไหม
มันหายไปไหนแล้ว?
นั่นมัน... เหลือเชื่อ!
- เกิดอะไรขึ้น? - บางทีมันก็กลับมา บางทีก็ไม่
ฉันอยากลองอะไรสักอย่าง เจน ส่งรองเท้าเธอมา
- ไม่เคยเจอขนาดนี้ นับตั้งแต่... - นิว เม็กซิโก ใช่ไหม?
อย่าเพิ่งแตะต้องอะไรล่ะ!
เอารองเท้านายมา
นั่นใช่กุญแจรถหรือเปล่า?
ดาร์ซี่!
อีเธอร์ปลุกเราขึ้นมา การบรรจบกัน จะปรากฏ
ท่านมาช้า
บางครั้งการละเล่นก็เป็นภาระ ยิ่งกว่าการทำศึกเสียอีก
ก็ท่านทำผิดวิธีนี่นา
คงเป็นอย่างนั้น... ดวงดาวสุกสกาวเพียงใด?
ยังคงส่องแสง ข้าเห็นเก้าอาณาจักร และวิญญาณ 10 ล้านล้านดวง
จำที่ข้าบอก เรื่องการบรรจบกันได้หรือไม่?
จำได้ การเรียงตัวของโลกต่างๆ กำลังจะเกิดแล้วสินะ?
จักรวาลไม่เคยปรากฏเยี่ยงนี้ มันก่อนที่ข้าจะเฝ้าดูเสียอีก
บางคนอาจรู้สึกได้ แต่น้อยนักจะได้เห็นมัน
แม้ผลของมัน อาจเป็นอันตราย
แต่มันช่างงดงามนัก
ข้าไม่เห็นอะไรเลย
อาจเป็นเพราะนั่น ไม่ใช่ความงามที่ท่านค้นหา
- นางสบายดีไหม? - ช่างฉลาดนัก มนุษย์ผู้นี้
ถึงนางจะยังไม่รับรู้ แต่นางก็ศึกษา การบรรจบกัน
- แม้แต่... - อะไรหรือ?
ข้ามองไม่เห็นนาง
เจน เธอหายไปไหนมา?
- อย่าบอกนะว่าเรียกตำรวจแล้วน่ะ - แล้วจะให้ฉันทำอย่างไร?
- อย่าโทรหาตำรวจ ได้ไหม? - ก็ฉันตกใจนี่
ถ้าเรียกตำรวจ เขาจะเรียกรัฐบาล หน่วยชิลด์ จะประกาศเป็นเขต 51
เราพบวิบัติการณ์แรงดึงดูด ที่เรามีสิทธิ์เข้าถึงได้ไม่จำกัด
- คู่แข่งก็มีแค่เด็ก 10 กว่าขวบ - เจน เธอหายไป 5 ชม. เลยนะ!
อะไรนะ?
ประหลาดจริง!
ปกติแล้ว...
เจน!
โทษที ฉันต้องแน่ใจก่อน ว่านี่ตัวจริง
- วันนี้มันแปลกมาก - ฉัน
- นายไปไหนมา? - เจ้าไปที่ใดมา?
- ไฮม์ดอล มองไม่เห็นเจ้า - ฉันอยู่นี่ ตรงที่นายทิ้งฉันไป
ฉันเฝ้ารอ ฉันร้องไห้ และตามหานาย...
- นายบอกว่า นายจะกลับมา - ข้ารู้ แต่ไบฟรอสท์ถูกทำลาย
เก้าอาณาจักร ตกอยู่ในความวุ่นวาย เกิดสงครามทุกหย่อมหญ้า...
ข้าต้องยุติ การเข่นฆ่านั่น
แค่ข้ออ้างจะไปน่ะสิ ไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่
แต่ฉันเห็นนายในทีวี นายมาที่นิวยอร์คนี่!
เจน ข้ามาสู้เพื่อปกป้องเจ้า จากอันตรายที่มาจากโลกของข้า
แต่ข้าคิดผิด ข้าช่างโง่นัก
ข้าเชื่อว่า ชะตานำให้เรามาพบกัน
เจน ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หรือเจ้าไปไหนมา แต่ข้ารู้...
- ข้ารู้... - นายรู้เหรอ?
เฮ้
นั่นนายเหรอ?
- เรามีธุระส่วนตัวอยู่นะเนี่ย - ฉันว่าเราถูกจับแล้วล่ะ
ติดไว้ก่อนนะ
เฮ้ ดูนายสิ! ก้ามปู เนื้อแน่น เหมือนเดิมเลย
- อวกาศเป็นอย่างไรบ้าง? - อวกาศปกติดี
- ขอโทษนะครับ! - คุณคือเจน ฟอสเตอร์ ใช่ไหม?
- คุณรู้จักชายคนนี้ไหม? - ค่ะ เขาเป็นเด็กฝึกงาน
- เอ่อ เด็กฝึกงานของเด็กฝึกงาน - นี่พื้นที่ส่วนตัว พวกคุณบุกรุก
คุณต้องมากับผม
เจน! เจน?
- เจ้าเป็นอะไรไหม? - เกิดอะไรขึ้น?
- ไขว้มือไว้ข้างหลังและถอยไป! - ผู้หญิงคนนี้ไม่สบาย
- เธอเป็นอันตราย! - ข้าก็เป็น!
เรียก 911 เจ้าหน้าที่พบเหตุ
- จับข้าไว้! - นายจะทำอะไร?
ทำแบบนี้อีกแล้วแฮะ
ฮาย!
ยินดีต้อนรับสู่แอสการ์ด
* สวาตัลฟ์ไฮม์ ดินแดนแห่งดาร์คเอลฟ์ *
"ดูลูกหลานข้าสิ อัลเกรน"
"หากไม่นับที่ต้องสังเวยไป ยังจำได้ไหม?"
"มันจะไม่สูญเปล่า"
"ชาวแอสการ์ด จะต้องรู้สำนึก ว่าเราต้องทนทุกข์เยี่ยงไร"
"เราจะรวบรวมอีเธอร์ และเราจะนำความมืดคืนมา"
"ทำลายล้าง คำสาบแห่งจักรวาล"
- นั่นอะไร? - โปรดอย่าเคลื่อนไหว
- นี่ไม่ใช่ของบนโลก มันคืออะไร? - เรายังไม่ทราบเรื่องนั้น
นางจะไม่รอด จากพลังงาน ที่พุ่งพล่านอยู่ภายใน
- นั่นเครื่องกำเนิดควอนตัมหรือ? - มันคือพลังวิญญาณ
พลังวิญญาณจะเปลี่ยนแปลงโมเลกุล จากสิ่งหนึ่ง สู่อีกสิ่งหนึ่ง?
นั่นแหละ
เครื่องกำเนิดสนามควอนตัม
หรือคำพูดของข้า เป็นเพียงเสียง รบกวน ที่เจ้าจะเมินเฉยโดยง่าย?
- นางป่วย - นางเป็นมนุษย์ธรรมดา
- ความเจ็บป่วยคือสิ่งเตือนภัย - ข้าพานางมา เพราะเราช่วยนางได้
นางไม่ใช่ชาวแอสการ์ด อีกต่อไป แกะบูชาควรอยู่บนโต๊ะบูชา
นี่เขาเพิ่ง...? นายคิดว่านายเป็นใคร?
ข้าคือโอดิน ราชันย์แห่งแอสการ์ด ผู้พิทักษ์เก้าอาณาจักร
- อ้อ ฉันเป็น... - ข้ารู้เจ้าเป็นใคร เจน ฟอสเตอร์
นายเล่าเรื่องฉัน ให้พ่อนายฟังหรือ?
มีบางสิ่งอยู่ภายในตัวนาง ท่านพ่อ บางสิ่งที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน
โลกของนาง มีผู้รักษาเรียกว่าหมอ ให้พวกเขารักษานางเสีย
- องครักษ์ พานางกลับไปมิดการ์ด! - ไม่ ข้าจะไม่ยอมให้...
แตะต้องนาง
เจน เจ้าเป็นอะไรหรือไม่?
เป็นไปไม่ได้
เชื้อที่ติด มันปกป้องนาง
ไม่ มันปกป้องตนเอง
มากับข้า
มีมรดกที่สืบทอดกันมา ตั้งแต่ ก่อนกำเนิดจักรวาล
สิ่งที่อยู่ในนี้ คือหนึ่งในมรดกสืบทอดเหล่านั้น
เก้าอาณาจักร ไม่คงอยู่นิรันดร์ มีเกิดขึ้น และดับสูญไป
แต่ก่อนที่มันจะเกิด มีพลังมืด นั่นคือดาร์คเอลฟ์
ครอบครองโดยสิ้น และไร้ผู้ต้าน
"ดาร์คเอลฟ์ ผู้กำเนิดจากราตรี นิรันดร์ จะช่วงชิงแสงสว่างคืนไป"
ข้าได้ยินว่ามีเรื่องเล่า ท่านแม่ เคยบอกเมื่อเรายังเป็นเด็ก
ผู้นำของมัน มาเลคีธ สร้างอาวุธขึ้นจากความมืดนั้น
และมันถูกเรียกว่า "อีเธอร์"
มรดกสืบทอดอื่น ปรากฏในรูปศิลาแต่ อีเธอร์ เป็นของเหลวพลังนิรันดร์
มันเปลี่ยนสสาร เป็นสสารมืด
มันค้นหาร่างสถิตย์ และรีดพลัง จากพลังชีวิต ของเจ้าของร่าง
มาเลคีธ จ้องจะใช้พลังของอีเธอร์
เพื่อเปลี่ยนจักรวาล ให้กลายเป็นความมืดมิด
หลังสงครามนองเลือด อันยาวนาน บอร์ บิดาข้า ก็ได้ชัยในที่สุด
นำพาซึ่งสันติภาพ ให้คงอยู่มาได้หลายพันปี
- เกิดอะไรหลังจากนั้น? - ท่านฆ่าดาร์คเอลฟ์ จนสิ้น
ท่านแน่ใจหรือ?
ว่ากันว่า อีเธอร์ถูกทำลายไปแล้ว พร้อมพวกนั้น แต่มันก็ยังอยู่นี่
ดาร์คเอลฟ์ ตายหมดแล้ว
หนังสือนั่นบอกไหม ว่าเอามันออกไปจากฉันได้อย่างไร?
ไม่ ไม่ได้บอก
"อาณาจักรทั้งปวง จะเรียงตัวกันในไม่ช้า"
- "เจ้าจะเป็นดัมนาภีร์ ตัวสุดท้าย" - "ข้ายินดีสละชีพ"
"ซึ่งพวกนั้นไม่มีทางทำได้ เหล่าทหาร มีอา ก็มิด้อยไปกว่า"
"เจ้าจะกลายเป็นความมืด"
"ชี้ชะตาพวกนั้น จนกว่าเจ้าจะได้ครอบครอง"
"ซึ่งพลัง และกำจัดศัตรูของเรา ที่เราไม่เคยทำสำเร็จ"
"ข้าจะทำลายแนวป้องกัน และจะนำมาซึ่งจักรวาลแห่งใหม่"
โอดิน หาเพื่อนใหม่มาให้ข้าเสมอ ช่างคิดนัก
บรรดาหนังสือที่ข้าส่งให้อ่าน ทำให้เจ้าสนใจได้หรือไม่?
นั่นหรืออุบายล่อให้ข้าอยู่ในนี้? อ่านหนังสือน่ะหรือ?
ข้าทำทุกทาง ด้วยกำลังที่ข้ามี เพื่อให้เจ้าได้สะดวกสบาย โลกิ
ทำแล้วหรือ? โอดิน เล่าปัญหาให้ฟังหรือเปล่า?
แล้วธอร์ล่ะ? เขาคงไม่สะดวกนัก ที่จะถามถึงสารทุกข์สุกดิบของข้า
เจ้ารู้ดีถึงการกระทำ ที่นำเจ้ามาที่นี่
การกระทำของข้า? ข้าแค่พิสูจน์ คำลวง ที่ข้าได้ยินมาทั้งชีวิต
- ว่าข้าเกิดมาเพื่อเป็นราชา - ราชา?
ราชาที่แท้จริง ยอมรับในความผิด เจ้าพรากชีวิตบนโลกไปมากเพียงใด?
นั่นยังน้อย หากเทียบกับจำนวน ชีวิตที่โอดินพรากไป
- พ่อของเจ้า... - เขาไม่ใช่พ่อของข้า
และข้าก็ไม่ใช่แม่ของเจ้าหรือ?
ไม่ ท่านคือแม่ข้า
เจ้าสำเหนียกในทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องตัวเอง
ตอนที่นายมาหาฉัน นายรู้หรือว่าฉันมีปัญหา?
ไฮม์ดอล มองไม่เห็นเจ้า แสดงว่าเจ้าไม่ได้อยู่บนโลก
- เป็นไปได้อย่างไร? - ข้าเชื่อว่าเจ้าอยู่ ที่เดิม
เก้าอาณาจักร เคลื่อนที่อยู่ ภายใน อิกดราซิลล์
โคจรรอบมิดการ์ด เหมือนกับ ที่โลกของเจ้าโคจรรอบดวงอาทิตย์
ทุกห้าพันปี โลกทั้งหมด จะเรียงตัวกันอย่างสมบูรณ์
เราเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า การบรรจบกัน
ณ ช่วงเวลานั้น เขตแดน ระหว่างโลกจะเลือนหาย
เป็นไปได้ที่เจ้าจะหายไปใน หนึ่งในจุดเชื่อมโยงเหล่านั้น
โชคดีที่เราได้อยู่ใน ช่วงเวลาอย่างนี้
เมื่อโลก โคจรออกจากแนว เรียงตัว การเชื่อมต่อจะถูกตัดขาด
ฉันชอบวิธีที่นายอธิบาย เรื่องราวต่างๆ
จะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน?
- ข้าจะหาหนทางช่วยเจ้าให้ได้ เจน - พ่อนายบอกว่า...
พ่อข้าไม่ได้รู้ในทุกสิ่ง
อย่าบอกเขาล่ะ ว่าเจ้าพูดแบบนั้น
เจน ฟอสเตอร์ เชิญพบ ฟริกก้า ราชินีแห่งแอสการ์ด และมารดาข้า
สวัสดีค่ะ!
เจ้าน่าจะขึ้นบันได ไปทางด้านซ้าย
- คุกนั่น... - โลกิ!
ไปเถิด! ข้าจะดูแลนางเอง
เกรงว่าพวกเขาจะโกรธเคือง ที่ต้องถูกจองจำ
สัตว์ร้ายพวกนี้ไม่รู้จัก พึงพอใจหรอก
กลับไปห้องขัง เจ้าจะไม่ได้รับ อันตราย ข้าให้สัญญา
ดีล่ะ ข้าไม่ให้สัญญาแล้ว
ส่งกองกำลังให้กับทัพอาวุธ! ส่งไปให้มากที่สุด
ล้อมคุกใต้ดินเอาไว้... ฟริกก้า! ไปเลย!
แค่การต่อสู้เล็กน้อย เจ้าไม่ต้องกลัวแต่อย่างใด
- ท่านไม่เคยโกหกได้สมจริงสมจัง - พานางไปที่ห้องของเจ้าเถอะ
- ข้าจะไปหาเจ้า เมื่อปลอดภัยแล้ว - รักษาตัวเองด้วย!
ไม่ว่าข้าจะรอดมาแล้วกี่ครั้ง ราชินิของข้าก็ยังเป็นห่วงข้าเสมอ
นั่นเพราะข้าเป็นห่วงท่านหรอก ท่านจึงรอดชีวิตมาได้
จงทำตามข้า ห้ามปฏิเสธ ห้ามถาม
ได้ค่ะ!
ฟริกก้า!
ยอมจำนนเถิด เจ้าสัตว์ร้าย บางทีเจ้าอาจจะรอด
ยิ่งกว่านี้ข้าก็รอดมาแล้ว ท่านหญิง
- เจ้าเป็นใคร? - ข้าคือมาเลคีธ
ข้าจะทวงทุกสิ่ง ที่เป็นของข้าคืนมา!
เจ้าเอาบางสิ่งไป ยัยหนู ส่งมันคืนมาให้ข้า
นังแม่มด!
- อีเธอร์ไปไหน? - ข้าไม่บอกเจ้าหรอก!
ข้าเชื่อเจ้า
จักรวาลหมุนรอบตัวเอง ทุกๆ ห้าพันปี
เมื่อครบวงโคจร โลกต่างๆ จะเรียงตัวกัน
จินตนาการสิ... นี่คือโลกของเรา และ ขอบคุณ นี่คืออีกโลกหนึ่ง
ปกติ มันจะแยกจากกัน
แต่ในขณะที่เรียงตัว ทุกอย่างจะเชื่อมถึงกัน
ทั้งเก้าอาณาจักร ทั้งเก้าอาณาจักร ผ่านทะลุถึงกัน
แรงดึงดูด แสง และแม้แต่สสาร ก็ถูกส่งข้ามจากโลกหนึ่งสู่อีกโลก
แต่ถ้ามันเกิดขึ้นในตอนนี้ จะเกิดหายนะขึ้น
กระแสแรงดึงดูดของผมนี้ จะรักษา จุดศูนย์กลาง ของการบรรจบ
คราวนี้ การจัดเรียง และโลกอื่นๆ ก็จะผ่านเราไป
มันช่างงดงาม และเรียบง่าย มีคำถามไหม?
มี ขอรองเท้าคืนได้ไหม?
"ฟื้นพลังของเจ้าเสีย เพื่อนำอีเธอร์คืนมา"
"และเมื่อทำสำเร็จ พวกมันทั้งหมด จะต้องตาย"
เจน ฟอสเตอร์ ท่านต้องมากับพวกเรา
เรายังไม่สามารถกู้คืน เกราะพลังงานได้
พลปืนของเรา ตรวจไม่พบพวกนั้น แม้แต่ไฮม์ดอล ก็มองไม่เห็น
องค์ราชา แค่ป้องกันตัวเอง เรายังทำไม่ได้เลย
นางเป็นนักโทษของท่าน แล้วหรือตอนนี้?
ออกไปก่อน!
ข้าไม่อยากโต้เถียงกับเจ้า
ข้าก็เช่นกัน แต่ข้าตั้งใจไล่ล่ามาเลคีธ
เรามีอีเธอร์ อยู่ในครอบครอง มาเลคีธจะมาหาเราเอง
ใช่ และท่านจะทำลายเรา
- เจ้าประเมินพลังสัตว์ร้ายสูงไป - ไม่ ข้าเห็นค่าชีวิตประชาชน
ข้าจะพาเจน ไปยังโลกาทมิฬ และล่อศัตรูให้ถอยห่างจากแอสการ์ด
ตอนที่มาเลคีธจะดึงพลังจากเจน มันจะเผยตัว และโจมตีได้ง่าย
และข้าจะทำลาย "มัน" ไปพร้อมๆ กับ "เขา"
หากเจ้าทำพลาด นั่นเสี่ยงที่จะ ส่งอาวุธนี้ ถึงมือศัตรู
ความเสี่ยง จะยิ่งกว่านี้ หากเราไม่ทำอะไร
ยานของเขา อาจอยู่เหนือศีรษะเรา ในตอนนี้ โดยที่เราไม่รู้
ถ้าเขามาเมื่อไร คนของเขาจะต้อง ล้มตายใต้คมดาบนับหมื่นเล่ม
- แล้วคนของเรา ต้องตายสักเท่าใด? - ก็เท่าที่จำเป็นน่ะสิ
เราจะสู้!
จนสิ้นลมหายใจ ของชาวแอสการ์ดคนสุดท้าย
จนสิ้นเลือดเนื้อ ของชาวแอสการ์ดคนสุดท้าย
แล้วท่าน ต่างจากมาเลคีธ อย่างไรล่ะ?
ลูกข้า ต่างกันที่ ข้าจะต้องเป็นฝ่ายชนะ
เจนไม่โทรกลับ เอริคไม่โทรกลับ หน่วยชิลด์งี่เง่าก็ไม่โทรกลับ...
- ชิลด์ไหน - ความลับย่ะ
เฮ้ เอริค นี่ดาร์ซี่อีกแล้วนะ
ธอร์กลับมาแล้ว เขาพาเจน ไปยังแอสการ์ด ฉันควรทำอย่างไร
เกิดผิดเพี้ยนอีกครั้ง เมื่อนัก ฟิสิกส์ต่างด้าว ดร. เอริค เซลวิก
ที่รู้จักกันดี ในการรับมือ เอเลี่ยนบุกนิวยอร์ค ที่ผ่านมา
แก้ผ้าวิ่งผ่านสโตนเฮนจ์...
ดาร์ซี่ คุณต้องดูนี่นะ
เอริค เพื่อนคุณใช่ไหม? เขานามสกุลอะไรนะ?
แก้ผ้า และตะโกนใส่นักท่องเที่ยว ที่ศูนย์ประวัติศาสตร์
ซึ่งภายหลัง เขาถูกตำรวจควบคุมตัว เพื่อประเมินผล ทางจิตวิทยา
ท่านไม่ได้เข้าร่วม ประชุมสงคราม ของโอดินหรือ?
ไบฟรอสท์ถูกปิด ตามคำสั่ง ท่านพ่อของท่าน
ห้ามใครเข้า ห้ามใครออก
การต้องรับมือศัตรู ที่แม้แต่ข้าก็มองไม่เห็น
ทวารบาลอย่างข้า จะมีประโยชน์อันใด?
ท่านก็รู้ มาเลคีธจะกลับมา
ข้าต้องให้ท่านช่วย
ข้ามิอาจขัดพระประสงค์ ของราชาได้ แม้จะทำเพื่อท่าน
ข้าไม่ได้ขอให้ทำเช่นนั้น
อาณาจักรทั้งผอง ต้องการบิดาที่ เข้มแข็ง ไม่ว่าเขาจะฟังหรือไม่
แต่ไฮม์ดอล ตอนนี้ท่านพ่อตาบอด ด้วยความเกลียด ความเสียใจ
- ทุกคนเช่นกัน ข้าเห็น ไฮม์ดอล - ความเสี่ยงนั้น สูงยิ่งนัก
นับจากนี้ ไม่ว่าจะทำอะไร ล้วนต้องเสี่ยง ไม่มีทางอื่น
ท่านต้องการให้ข้า ทำอะไร?
ข้าจะขอให้ท่านทรยศ ต่อคำสั่งสูงสุด
หากสำเร็จ เราอาจถูกเนรเทศ หากล้มเหลว ต้องตาย
มาเลคีธรู้ว่า อีเธอร์อยู่ที่นี่ เขารู้สึกถึงพลังของมัน
ถ้าเราไม่ทำอะไร เขาจะบุกมาอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ อาจทำลายล้าง ทั้งแอสการ์ด
เราต้องพาเจน ออกจากแอสการ์ด
แต่ไบฟรอสท์ ปิดลงแล้ว และเทสเซอแร็คท์ ถูกปิดตาย
ยังมีส่วนอื่นของแอสการ์ด มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นล่วงรู้
แท้จริงแล้ว มีเพียงคนเดียว
ไม่นะ...
ธอร์ ที่ผ่านมา ใยเจ้าจึงมาหาข้าในตอนนี้?
ทำไม?
มาเพื่อมองข้า อย่างสะใจ? เพื่อเย้ยหยัน...
โลกิ พอเถอะ อย่าใช้ภาพมายาอีกเลย
เจ้าเห็นข้าแล้วทีนี้ พี่ชาย
- ท่านแม่ทรมานไหม? - ข้าไม่ได้มา เพื่อร่วมปลง
ตรงกันข้าม ข้าเสนอโอกาส ให้ชำระล้างอย่างเท่าเทียม
- เล่ามา... - ข้ารู้ว่าเจ้า อยากแก้แค้น พอๆ กับข้า
ถ้าเจ้าช่วยข้า หนีจากแอสการ์ด ข้าจะให้โอกาสแก้แค้น กับเจ้า
รวมทั้งคุกนี่ด้วย
เจ้าคงสิ้นหวังเสียเต็มประดา จึงมาขอให้ข้าช่วย
อะไรที่ทำให้เจ้าเชื่อมั่น ว่าจะเชื่อใจข้าได้เล่า?
ข้าไม่เชื่อ! แต่ท่านแม่เชื่อเจ้า
เจ้าควรรู้ว่า ในอดีต ตอนเราต่อสู้กันเอง
ข้ามีความหวังเพียงริบหรี่ ว่าน้องชายข้า ยังอยู่ในนั้น
ความหวังนั้น ไม่หลงเหลือ พอที่จะปกป้องเจ้าได้อีกแล้ว
เจ้าทรยศข้า และข้าจะฆ่าเจ้าเสีย
อืม เมื่อไรดีล่ะ?
- เขาจะทรยศท่าน - เขาจะลองทำ
นี่ไม่สมกับเป็นเจ้าเลย พี่ชาย เจ้าช่าง...นิสัยลึกลับนักเชียว
แน่ใจนะ ว่าเจ้าจะไม่ หนีออกไปก็พอ?
- ถ้าเจ้าขืนพูดอย่างนี้ ก็ไม่แน่ - ตกลง... ก็ได้ ตามต้องการ
- ดีขึ้นหรือยัง? - ถือว่า ให้ความร่วมมือมากขึ้น
เราอาจทำตัวสะดุดตา ให้น้อยลงได้อีก
โอ...พี่ชาย เจ้าช่างน่า กระทำชำเราเสียจริง
คงจะต้องปวดใจเล็กน้อย หากต้องฆ่าเจ้า ตอนอยู่ในร่างนี้
เอาละ เจ้าคงอยากได้เพื่อนคนใหม่ คิดว่าเจ้าคงชอบพวกเขามาก
ว้าว... ดีกว่าเดิมมากมาย!
ชุดนี่มันวับวาวไปหน่อย แต่เข้มแข็ง เปี่ยมด้วยความมั่นใจ
ข้ารู้สึกถึง ความชอบธรรม ที่พุ่งพล่าน
เอ...หรืออยากให้ปลุกใจเรื่อง ความจริง เกียรติยศ และรักชาติ?
ขอพระเจ้าอวยพร แด่อเมริกา...
อะไร?
อย่างน้อย เจ้าควรประดับประดา ข้าด้วยอาวุธ อย่างกริชของข้า...
ในที่สุด ก็เข้าใจได้เสียที
นึกว่าเจ้าชอบเล่นกล
แล้วอย่างไร? มนุษย์คนรักของท่าน ถูกคุ้มกัน โดยกองทัพแอสการ์ด
- พวกเขาจะมองเห็นท่านแต่ไกล - แต่ข้าจะไม่เป็นคนไปช่วยนางแน่ๆ
ฉันไม่หิว
ดี ไปได้แล้ว!
- นายคือ...? - ข้าคือโลกิ เจ้าอาจได้ยินชื่อ...
นั่นสำหรับ ที่ทำกับนิวยอร์ค!
- ข้าชอบนางจัง - จะทำอย่างไรกับบิดาแห่งปวงชน?
เป็นหน้าที่โดยปฏิญาณของข้า ต้อง แจ้งเหตุ ที่อาจสั่นคลอนบัลลังก์
เจ้าเรียกเรามา มีเหตุด่วนอันใด?
- มีอะไร? - คนทรยศ พระเจ้าข้า
- ใคร? - ข้าเอง!
องค์ราชา มนุษย์นั่น ถูกนำตัวไปแล้ว!
หยุดธอร์ให้ได้ ไม่ว่าจะต้องทำอย่างไร
พวกเขาอยู่นั่น! จับตัวมา! ทำตามที่ข้าสั่ง!
- ข้าจะรั้งพวกเขาไว้ พานางไป - ขอบใจ!
หากทรยศเขาล่ะก็ ข้าจะฆ่าเจ้า!
ดีใจที่ได้เจอเจ้า เช่นกัน ซิฟ
สมมติว่าโลกิยอมร่วมมือกับท่าน และท่านช่วยมนุษย์นั้นได้?
จะได้อะไร? พวกเราจะต้องตาย ทันทีที่ก้าวเท้า ออกจากพระราชวัง
สหายข้า นั่นแหละสาเหตุที่เรา จะไม่หนีไปด้วยเท้าของเรา
- ข้าจะยื้อเวลา เท่าที่จะทำได้ - ขอบใจ เพื่อนข้า!
ถ้าเจ้าแม้แต่จะคิดทรยศเขา...
เจ้าจะฆ่าข้าหรือ? เห็นได้ชัดว่า เจ้าพูดปด
ข้านึกว่าเจ้า บอกว่า รู้วิธีขับยานลำนี้แล้วเสียอีก
เปล่า ข้าบอกว่า "ยากเพียงใด ข้าก็จะขับมัน!"
พวกเขาอยู่บนยานนั่น!
พี่ชาย ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไร ข้าขอแนะนำให้รีบทำ
หุบปาก โลกิ!
ต้องขาดอะไรไปสักอย่าง ข้าเปล่า ข้ากดทุกปุ่มบนยานนี้
- อย่าทุบมันสิ แค่สัมผัสแผ่วเบา - ข้าก็สัมผัสแผ่วเบา แต่ไม่ได้ผล!
- ข้าว่าเจ้ายังเหลืออีกเสา - หุบปาก!
ฟังนะ ทำไมไม่ให้ข้าคุมยานล่ะ? ข้าบินเก่งกว่าเจ้าเป็นไหนๆ
จริงหรือ? ระหว่างเรา เจ้าว่าใครที่บินได้จริงๆ ล่ะ?
- โอ ที่รัก นางตายหรือยังนั่น? - เจน!
ฉันไม่เป็นไร...
เงียบเลย
พวกเขาตามมาแล้ว
ใช่ พวกเขายิงเราแล้ว
ขอบใจ สำหรับความเห็น โลกิ ข้าไม่ไขว้เขวเลยสักนิด
ทำได้ดี! เจ้าเพิ่งตัดเศียร ปู่ของเจ้า
ใช่ ยอดเยี่ยมไม่มีที่ติ เป็นความคิดที่มโหฬารมาก!
"ไปขโมยยานลำที่ใหญ่ที่สุด ในจักรวาล แล้วขับมันหนีไป"
"บินไปรอบๆ เมือง ชนทุกสิ่ง และเรียกให้ทุกๆ คนมาดูกัน"
ยอดเยี่ยม ธอร์! ยอดเยี่ยมจริงๆ
เห็นได้ว่าคุกใต้ดิน ไม่ได้ทำให้ท่านดีขึ้นเลย โลกิ
เจ้าหลอกข้า!
- แต่ข้าก็ประทับใจ - ดีใจที่เจ้าชอบ
คราวนี้ ทำตามสัญญา พาเราไปยังเส้นทางลับ
- แฟนดราล! - ได้
เพื่อแอสการ์ด!
อย่าถือเป็นเรื่องส่วนตัว หนุ่มๆ
โลกิ!
ถ้ามันง่าย ทุกคนคงทำได้กันหมด
- เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ? - อาจใช่
"ท่านต้องฟื้นพลัง เพื่อเอาชนะพวกมัน"
"ไม่"
"ไม่เกี่ยวกับแอสการ์ดอีกแล้ว"
"อีเธอร์ กำลังกลับมาหาเรา"
เจ้าจะทำอย่างไรกับพลัง ที่ไหลเวียนทางเส้นโลหิตพวกนี้...
- มันจะควบคุมนาง - นางยังควบคุมมันได้...ในตอนนี้
นางแข็งแกร่งกว่าผู้ใด ที่เจ้าเคยพบมา
- ฝากบอกลานางด้วย - ยังไม่ใช่ตอนนี้
ต่อให้ในอีก 100 ปีข้างหน้า ก็ ไม่มีความหมาย มันผ่านไปชั่วอึดใจ
เจ้าจะไม่มีวันทำใจได้! หญิงเดียว ที่รักเจ้า ถูกกระชากไปด้วย...
เจ้าพอใจอย่างนั้นหรือ?
- ความพอใจไม่ใช่อุปนิสัยของข้า - การยอมจำนน ไม่ใช่ของข้าเช่นกัน
- บุตรแห่งโอดิน... - ไม่สิ ไม่ใช่แค่โอดิน!
เจ้าคิดว่า เจ้าเพียงคนเดียว ที่รักท่านแม่หรือ?
เจ้าหลอกนางได้ แต่นางเชื่อใจในตัวข้า
"เชื่อใจ"? นางพูดอย่างนั้นก่อนตายหรือ?
- "เชื่อใจ" โดยเจ้าปล่อยนางตาย? - แล้วเจ้าช่วยอะไรได้จากในนั้น?
- แล้วใครส่งข้าเข้าไป? ใครส่ง! - เจ้ารู้ดี เจ้ารู้ตัวเองดี...
นางไม่อยาก ให้เราสู้กันเอง
นางยังไม่ถึงกับช็อค เสียทีเดียว
ข้าหวังว่า จะเชื่อใจเจ้าได้
เชื่อในความโกรธแค้น ของข้าเถิด
คุณต้องลงชื่อ รับของใช้ส่วนตัว ของคุณเซลวิก พ่อของคุณ
โอ้ ครับ พ่อของผม ดร. เอริค เซลวิก
กระเป๋าสตางค์หนัง ของผู้ชาย หนึ่งใบ สีน้ำตาล
พวงกุญแจหนึ่งอัน สำหรับกุญแจ ใบสั่งยา...
เพียบ...
เอริค!
- แล้วก็นี่ - ใช่ ของพวกนี้แหละ
ขอบคุณพระเจ้า!
เอริค!
- ใคร? - นี่ดาร์ซี่
ดาร์ซี่...
- ดีใจที่ได้พบเธอ - ฉันคิดถึงคุณเหมือนกัน
- เธอหาฉันเจอได้อย่างไร? - คุณแก้ผ้าออกทีวี
โอเค ไปกันดีกว่า มีอะไรหลายอย่างที่ต้องทำ
ชักจะประหลาดแล้ว
ฉันไม่ควรเลิกงาน โดยเฉพาะตอน หน้าสิ่วหน้าขวานอย่างนี้
ทั้งที่ฉันไม่ได้ค่าจ้าง ซึ่งจริงๆ แล้วจะได้ตอนครบกำหนด
อ้อ ผมชื่อเอียน เด็กฝึกงานของดาร์ซี่
ใช่ ผมก็ไม่ได้ค่าจ้างด้วย คุณโอเคไหม?
มี "พระเจ้า" อยู่ในหัวฉันนี่ ฉันว่าฉันไม่โอเค
- ดร. เซลวิก ไอ้นี่มันร้องใส่ผม - มันเกิดขึ้นเร็วกว่าที่ฉันคำนวณ
เดี๋ยวนะ จะเกิดอะไรขึ้น?
- นกหรือ? ใช่ไหมที่กำลังจะเกิด? - พวกมันกำลังร้องเพลง
มันเรียกว่า การส่งเสียงพึมพำ พ่อเคยพาผมไปดูนกตอนเด็กๆ น่ะ
ดูนั่น!
พวกนกนั่นไปไหนแล้ว?
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย? คุณยิ้มทำไม?
ไม่มีอะไรที่ยืนยัน ได้ดีเท่านี้อีกแล้ว
รู้ไว้ก็พอว่าโลกจะ บ้าคลั่งกว่าที่เคยเป็นมา
พาฉันไปที่ห้องทดลอง ของเจนเดี๋ยวนี้
เจน
มาเลคีธ
เจ้าพร้อมหรือยัง?
ข้าพร้อม!
- รู้ใช่ไหมแผนเจ้า จะทำให้เราตาย - รู้ อาจเป็นได้
- เจ้ายังไม่เชื่อใจข้า พี่ชาย? - แล้วเจ้าล่ะ?
ไม่ ข้าไม่เชื่อ
ธอร์!
อย่านะ!
เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าสนใจ ฟริกก้า? หรือพวกเจ้า?
ข้าต้องการแค่เจ้า และโอดิน ที่ต้องตายใต้ฝ่าเท้าข้า
มาเลคีธ!
ข้าคือโลกิ แห่งโยตันไฮม์ และข้านำของขวัญมาให้ท่าน!
ข้าต้องการเพียงสิ่งเดียว เพื่อตอบแทน
นั่นคือที่นั่งดีๆ เพื่อดู แอสการ์ด ถูกเผาจนสิ้นซาก!
"ศัตรูแห่งแอสการ์ด เขาเคยถูกขังในคุกใต้ดิน"
มองดูข้า!
โลกิ ตอนนี้เลย!
ไม่!
เจอกันอีกทีในนรก เจ้าสัตว์ร้ายเอ๋ย!
ไม่ ไม่...
โง่นัก เจ้าไม่ฟังข้า
ข้ามันโง่... ข้ามันโง่
- ข้ามันโง่! - อดทนเอาไว้
ข้าเสียใจ...
อย่าห่วง...ข้าจะบอกท่านพ่อ ถึงสิ่งที่เจ้าทำในวันนี้
ข้าไม่ได้ทำเพื่อเขา
ไม่!
เขาจะปลดปล่อยมัน
ไม่ใช่แค่แอสการ์ด หรือดาวดวงใด มาเลคีธ จะทำลายทุกสิ่ง
อย่างไร? เจน เขาจะทำอย่างไร?
- ฉันเห็นเขาบนโลก เขาไปโลกทำไม? - การบรรจบกัน...
โอ พระเจ้า จะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ ถ้าฉันไม่ไปเจออีเธอร์เข้า
ถ้าอย่างนั้นมาเลคีธ ก็จะครอบครองมันได้เร็วกว่านี้
- ฉันเจอมัน ก็เพราะฉันตามหานาย - เจน...
ตอนนี้ เราถูกทิ้งไว้ที่นี่
ไม่ใช่ของข้า
- ฮัลโหล? - ฮาย เจน! นี่ริชาร์ด
- ริชาร์ด? คุณอยู่ไหน? - ผมอยู่ที่ออฟฟิศ
- มันเป็นวันที่แย่มาก - โอ พระเจ้า นี่มันเหลือเชื่อ...
ใช่ไหมล่ะ? ผมมีความสุขกับมื้อ กลางวันนั่น ถึงจะไม่ได้สั่งอะไร
- ฉันเจอสัญญาณได้อย่างไร? - ถูกเวลาไหม? ให้โทรหาทีหลังไหม?
ไม่ ไม่ อย่า! ไม่ว่าจะเกิดอะไร อย่าวางหูโทรศัพท์
โอเค ได้ ผมแค่สงสัยว่า คุณจะให้โอกาสผมอีกครั้งไหม
- บางที ทานข้าวเย็นกัน คราวหน้า - ได้ ได้ ได้...
ได้...ขอแค่ให้ถือสายไว้ โอเค? ได้ ผมจะถือสายไว้
โอ พระเจ้า!
- ผมขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า? - ไม่ ไม่ ไม่... ไม่มีอะไร!
ผมได้ยินคุณไม่ชัด คุณอยู่ในอุโมงค์หรือเปล่า?
เราจะไปที่ใด? ทำไมรองเท้าพวกนั้นมาอยู่นี่ได้?
เดี๋ยวส่งข้อความ แทนก็แล้วกัน
- แล้ว ริชาร์ดเป็นใคร? - เอาจริงดิ?
เจน! เธอจะทิ้งไปแบบนั้นไม่ได้นะ! ทั้งโลกปั่นป่วนไปหมด
สิ่งที่เราเห็นนั่นน่ะ เกิดขึ้นทั่วไปหมด
- เธอไปปาร์ตี้มาหรือ? - เอริค
เจน ช่างน่าอัศจรรย์!
- เธอไปแอสการ์ดมา! - กางเกงคุณไปไหน?
- โอ เขาบอกว่ามันช่วยให้สมองแล่น - โอเค ฉันอยากได้ทุกอย่างที่คุณมี
ทุกอย่างที่คุณเคยศึกษามา วิบัติการณ์แรงดึงดูด ทุกอย่าง
- น้องชายคุณไม่มาด้วยหรือ มาไหม? - โลกิตายแล้ว
โอ! ขอบคุณพระเจ้า!
- เอ่อ หมายถึง... เสียใจด้วย! - ขอบใจ
ยกโทษให้ข้าด้วย ฝ่าบาท...
ข้ากลับจากโลกาทมิฬ พร้อมข่าวดี!
- ธอร์ล่ะ? - ไม่มีวี่แววของธอร์
และอาวุธนั่น แต่ว่า...
อะไร?
ข้าพบศพ
โลกิ
มาเลคีธ จะยิงอีเธอร์ใส่จุดที่ เก้าอาณาจักรมาเรียงตัวกัน
แล้วเร่งความรุนแรงของอาวุธ... เมื่อผ่านโลกอื่น พลังเพิ่มทวีคูณ
จักรวาล จะถึงแก่ชะตา
ก็จริง แต่การเรียงตัวนั้น จะเกิดขึ้นเพียงชั่วคราว
จึงต้องทำให้ถูกที่ ถูกเวลาพอดี
- เราจะรู้ได้อย่างไร ว่าที่ไหน? - เราเฝ้าติดตามทิศทางของมัน
มันเกิดขึ้นมาแล้ว หลายพันปีก่อน บรรพบุรุษของเรา ได้เห็นมัน
สิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์ทั้งหมด ชาวมายัน ชาวจีน ชาวอียิปต์
พวกเขาใช้ผลลัพธ์ด้านแรงดึงดูด ของการบรรจบกัน
สโตนเฮนจ์ สโนว์ดอน เกรท ออร์มี่...
พิกัดทั้งหมดนี้ มาบรรจบกัน ที่นี่...
เมืองกรีนิช
กำแพงกั้นระหว่างโลก จะสลายไปเกือบทั้งหมด
ฟิสิกส์ จะกลายเป็นความบ้าคลั่ง
การเพิ่มขึ้นลดลงของแรงดึงดูด แรงดันจากอวกาศ...
ความเป็นจริงทุกอย่าง จะถูกทำลายไปจนหมด
ฉันจะไปหยิบกางเกง
มีสมาธิหน่อย นี่เป็นสิ่งสำคัญ!
เราจะจัดการทุกคนที่อยู่ทางนี้ เจนกับเอริคจะเปิดเครื่อง บนหอคอย
มันติดกันอยู่!
- รู้ไหมพวกนี้มีไว้ทำอะไร? - ไม่รู้
ฉันก็ไม่รู้
ไม่เอาน่า เร็วอีก!
โอ๊ย ตายโหง!
ใยต้องมาไกลเพียงนี้ ชาวแอสการ์ด ความตายจะไปเยือนเจ้าในไม่ช้า
- ไม่ใช่จากเงื้อมมือเจ้าแน่! - จะไม่มีจักรวาลที่เจ้าต้องการ
โลกและครอบครัวของเจ้า จะถูกทำลายล้าง!
- จวนหมดเวลาแล้ว - ตรงนั้นเลย
แน่ใจนะว่ามันได้ผล?
อุปกรณ์พวกนี้มีไว้เพื่อตรวจจับ ไม่ใช่เพื่อก่อสัญญาณ
ได้หรือยัง ดาร์ซี่!
นั่นหรือพลังของเจ้าทั้งหมด แต่นึกว่ามีพลังมากกว่านี้เสียอีก
การบรรจบกัน จะครบสมบูรณ์ ในอีกเจ็ดนาที
แปลว่าเราต้องทำให้มาเลคีธ ไม่ว่าง ไปอีกแปดนาที
โอเค... คุณควรจะยึดอะไรเอาไว้
โอ้! นั่นมันเจ๋งสุดๆ! เธอทำได้อย่างไร?
ก็ สนามแรงดึงดูด จะตอบสนองกับ จุดอ่อนแอระหว่างโลก ที่สร้าง...
โอ! หยิบดาบเร็ว!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
หนีเร็ว!
พวกคุณทำอะไรกันอยู่? ออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้!
ล้อเล่นหรือเปล่า? ธอร์อยู่นั่นน่ะ เหวี่ยงขวานสู้!
ยืนยันว่า ยานนี้เป็นศัตรู!
อนุญาตให้เข้าโจมตีได้
รับทราบ! ขีปนาวุธล็อคเป้าหมาย
เราปล่อยจรวดออกไปแล้ว!
ขีปนาวุธไม่เข้าเป้า! ขอย้ำ ขีปนาวุธไม่เข้าเป้า!
กำลังสูญเสียการควบคุม! ฉุกเฉิน! ฉุกเฉิน! กำลังสูญเสียการควบคุม!
- คุณจะทำอะไร? - สัญญาณนี่มันไม่เชื่อมโยงกัน
ไม่เอาน่า!
- เป็นอะไรไหม? - นายช่วยชีวิตฉันไว้
ใช่ คิดว่างั้น!
- ดาร์ซี่! - เจน!
- เอียน? - คุณเซลวิก?
ค้อนนั่น!
คำเตือน
- ข้าจะไปกรีนิชได้อย่างไร? - นั่งรถไฟนี่ ไปสามสถานี
คำเตือน
ขอโทษค่ะ!
- จะไม่ทันแล้ว! - เจน? เจน!
ธอร์!
สายไปแล้ว
การบรรจบกัน สมบูรณ์แล้ว
- พวกเจ้าหยุดทำแล้วหรือ? - ทำจากตรงนี้ไม่ได้
เราเข้าไปใกล้กว่านี้ไม่ได้
แต่ข้าทำได้
มาเลคีธ!
ความมืดกลับมาแล้ว ชาวแอสการ์ด!
เจ้ามาเป็นพยาน จุดจบจักรวาลของเจ้าหรือ?
ข้ามายอมรับ การยอมจำนนของเจ้า
เจ้าคิดว่าหยุดยั้งข้าได้หรือ? อีเธอร์นั้น ไม่อาจทำลายได้
แต่เจ้าทำลายได้!
ธอร์! ไม่นะ!
เจน!
ทุกคนไม่เป็นไรนะ?
เขาจะกลับมา
นอกเสียจากว่า... รู้ไหม คราวที่แล้ว เขาหายไปถึงสองปี
นั่นก็แค่สองวันของเขา
ก่อนไป เขาบอกอะไรไหม?
อือ เขาบอกว่าต้องตัดสินใจ เรื่องพ่อของเขา
ตอนที่เราหนีออกมา นั่นก็เหมือนการทรยศ
เจ้าเคยบอกว่า ไม่มีราชาองค์ใด เทียมเท่าข้าได้
เจ้าคิดผิด การเรียงตัวกันนั้น นำเก้าอาณาจักรมารวมกัน
ประชาชนทุกคน เห็นว่าเจ้า สละชีวิตเพื่อข้าเยี่ยงไร
แอสการ์ด จะตอบแทนราชา องค์ใหม่ได้อย่างไร?
ชีวิตข้า ท่านพ่อ ข้าเป็นราชาแห่งแอสการ์ดไม่ได้
ข้าจะยังคงพิทักษ์แอสการ์ด และ อาณาจักรทั้งหมด จนลมหายใจสุดท้าย
แต่ข้าไม่อาจทำเช่นนั้น จากบนบัลลังก์นั่นได้
โลกิที่สละชีวิตเพื่อสมดุล เข้าใจ ในกฎเกณฑ์ ที่ข้าไม่เคยทำได้
ความรุนแรง การเสียสละ มันเปลี่ยนแปลงข้า
ข้าเหมาะจะเป็นคนดี มากกว่าราชาที่ยิ่งใหญ่
ที่ข้าได้ยินนี่ มาจากลูกข้า หรือจากผู้หญิงที่เขารัก?
ตอนข้าคุยกับนาง ข้าได้ยินเสียงท่านแม่!
ข้าไม่ได้ทำเพื่อเจน ท่านพ่อ ข้าไม่รู้ว่าทำไมจึงมาพูดกับท่าน
ไม่ว่าสั่งตัวเองไม่ให้พบนางหรือ ครองทุกอาณาจักร ก็ไม่เปลี่ยนอะไร
คนหนึ่งต้องการบัลลังก์ยิ่งนัก อีกคนไม่ยอมรับบังลังก์
- นี่หรือมรดกของข้า? - โลกิตายอย่างมีเกียรติ
ข้าควรอยู่อย่างมีเกียรติเช่นกัน มรดกอย่างนี้ ยังไม่เพียงพอหรือ?
มันเป็นของเจ้า หากเจ้าควรค่ากับมัน
ข้าจะลองใช้มัน ต่อไป
ข้าไม่อาจอวยพรเจ้า และข้าไม่อาจขอให้เจ้ามีอนาคต
ข้าทราบ
ถ้าข้าจะภาคภูมิใจ ในสิ่งที่ลูกชายข้าเป็น...
ข้าก็พูดอย่างนั้นไม่ได้ เช่นกัน
แต่มันจะเปล่งออกมา จากใจข้า
ไปเถอะ ลูกข้า!
ขอบพระทัย ท่านพ่อ!
ไม่ ข้าสิ ต้องขอบใจ!